<\/p>\n
Jako\u015b si\u0119 podnios\u0142em, przeciskaj\u0105c mi\u0119dzy s\u0142oniem, a \u015bcian\u0105. Ci\u0119\u017cko by\u0142o, bo ciasno jak diabli. Cz\u0142owiek obija si\u0119 o meble i drzwi w swoim w\u0142asnym domu. Jako\u015b si\u0119 ogarn\u0105\u0142em, aby cho\u0107 troch\u0119 zaj\u0105\u0107 si\u0119 dzie\u0107mi. By\u0142em te\u017c w szpitalu, u Szymka i \u017cony, kt\u00f3ra mu towarzyszy\u0142a. Trzy dni siedzia\u0142em bez ruchu na fotelu w du\u017cym pokoju i czeka\u0142em na wyniki bada\u0144. Co powie tomografia i rezonans? Czeka\u0142em na werdykt<\/em>, aby dowiedzie\u0107 si\u0119, w jakim kierunku potoczy si\u0119 teraz nasze \u017cycie. Burza przesz\u0142a bokiem.<\/p>\n \u017byciowa lekcja<\/p>\n Powa\u017cna choroba w rodzinie jest jak \u017cycie ze s\u0142oniem w M2.<\/p><\/blockquote>\n Aby zrozumie\u0107, co znaczy \u017cy\u0107 ze s\u0142oniem w M2, trzeba z nim najpierw przez par\u0119 lat pomieszka\u0107. S\u0105 choroby, kt\u00f3re przychodz\u0105 i szybko odchodz\u0105, ale s\u0105 te\u017c takie, jak olbrzymie s\u0142onie, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 w naszym domu i pozostaj\u0105 w nim, czasami na bardzo d\u0142ugie lata. S\u0105 to choroby, albo ich konsekwencje, jak s\u0142onie. Czasami tak sobie stoj\u0105 nieruchomo, czasami poruszaj\u0105 si\u0119, tratuj\u0105c, niszcz\u0105c i przygniataj\u0105c, nikogo nie przepraszaj\u0105c.<\/p>\n S\u0142o\u0144 jest tak du\u017cy, \u017ce \u0142atwo mu zaw\u0142adn\u0105\u0107 naszym \u017cyciem. Przede wszystkim mo\u017cemy zacz\u0105\u0107 my\u015ble\u0107, \u017ce nasze \u017cycie dzieli si\u0119 na dwa okresy: przed s\u0142oniem <\/em>i po s\u0142oniu<\/em>. Z czasem mo\u017cemy nawet doj\u015b\u0107 do tragicznego wniosku, \u017ce s\u0142o\u0144 jest <\/em>naszym \u017cyciem i wszystko mu podporz\u0105dkowa\u0107, ale w ten spos\u00f3b s\u0142onia b\u0119dziemy tuczy\u0107, a siebie wyka\u0144cza\u0107.<\/p>\n Nawet ze s\u0142oniem mo\u017cna nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107. Wci\u0105\u017c s\u0105 przecie\u017c rzeczy, za kt\u00f3re mo\u017cemy by\u0107 wdzi\u0119czni; osoby, kt\u00f3re mo\u017cemy kocha\u0107; pasje, kt\u00f3re mo\u017cemy piel\u0119gnowa\u0107 (mo\u017ce nie w takim stopniu, jak w okresie przed s\u0142oniem<\/em>, ale ci\u0105gle…) Ze s\u0142oniem mo\u017cna i trzeba walczy\u0107 o \u017cyciow\u0105 przestrze\u0144 i czas! Nie mo\u017cna pozwoli\u0107 mu, aby w\u0142azi\u0142 gdziekolwiek mu si\u0119 chce; aby niszczy\u0142, demolowa\u0142, z\u017cera\u0142, zastrasza\u0142, odbiera\u0142 wiar\u0119 i nadziej\u0119.<\/p>\n Gdy staniemy bardzo blisko s\u0142onia, to pr\u00f3cz niego nic nie b\u0119dziemy w stanie widzie\u0107. Taka te\u017c jest powa\u017cna choroba, lub jej konsekwencje – mo\u017ce zas\u0142oni\u0107 i przy\u0107mi\u0107 wszystko – \u017cycie, \u015bwiat, marzenia, Boga – to wszystko, co ma warto\u015b\u0107 i naprawd\u0119 si\u0119 liczy.<\/p>\n Gdy do \u017arenicy oka przybli\u017cy si\u0119 dwuz\u0142ot\u00f3wk\u0119, to nawet s\u0142o\u0144ce zas\u0142oni. Dlatego wa\u017cne jest, aby dba\u0107 o w\u0142a\u015bciw\u0105 perspektyw\u0119. Musimy odsuwa\u0107 si\u0119 od s\u0142onia, aby nie patrze\u0107 na wszystko poprzez jego pryzmat.<\/p><\/blockquote>\n To jest trudna sprawa, paradoks. Jak mo\u017cna nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107 ze s\u0142oniem, ale nie pogodzi\u0107 si\u0119 z jego istnieniem? Wed\u0142ug mnie z chorob\u0105 trzeba nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107, ale w tym samym czasie nie mo\u017cna jej zaakceptowa\u0107 i trzeba z ni\u0105 walczy\u0107. Mamy tylko jedno \u017cycie i wierz\u0119, \u017ce powinni\u015bmy stara\u0107 si\u0119 prze\u017cy\u0107 je jak najlepiej. \u017bycie jest darem, cho\u0107 nie\u0142atwo jest \u017cy\u0107. Kocham r\u00f3\u017ce, cho\u0107 maj\u0105 kolce.<\/p>\n Mo\u017cemy przej\u015b\u0107 tylko swoj\u0105 drog\u0105. Czasami biegnie ona przez okolice, przez kt\u00f3re nie ma si\u0119 ochoty i\u015b\u0107, ale nie ma si\u0119 te\u017c wyboru. Wierz\u0119 w wyb\u00f3r, ale wiem, \u017ce czasami ca\u0142y nasz wyb\u00f3r sprowadza si\u0119 tylko do decyzji: I\u015b\u0107 dalej, czy te\u017c podda\u0107 si\u0119?<\/em> W takich chwilach nie mo\u017cemy skr\u0119ci\u0107 ani w prawo, ani w lewo. Mo\u017cemy tylko i\u015b\u0107 do przodu, najlepiej jak potrafimy w takich okoliczno\u015bciach, albo zatrzyma\u0107 si\u0119 i podda\u0107. Czasami po prostu trzeba i\u015b\u0107 do przodu, najlepiej jak potrafimy, wiedz\u0105c, \u017ce to wszystko nie b\u0119dzie trwa\u0142o wiecznie. Krok za krokiem, godzina po godzinie, dzie\u0144 po dniu, nie zamartwiaj\u0105c si\u0119 zbytnio tym, co b\u0119dzie p\u00f3\u017aniej. Nie g\u0142\u00f3wkuj\u0105c. Dosy\u0107 ma dzie\u0144 swojego utrapienia.<\/p>\n Pr\u00f3cz tego zawsze jest co\u015b, co mo\u017cna zrobi\u0107. Nawet jak si\u0119 nic nie da, mo\u017cna wierzy\u0107 i si\u0119 modli\u0107.<\/a> Wszystko jest mo\u017cliwe dla wierz\u0105cego. I nawet je\u015bli rzeczy si\u0119 zawal\u0105, to b\u0119dziemy wiedzieli, \u017ce zrobili\u015bmy to wszystko, co powinni\u015bmy zrobi\u0107.<\/p>\n Powa\u017cna choroba mo\u017ce z nami wygra\u0107 na wiele r\u00f3\u017cnych sposob\u00f3w:<\/p>\n Cierpienie nie jest dobre, ale mo\u017ce uczyni\u0107 nas lepszymi lud\u017ami. Cierpienie mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 nauczycielem, kt\u00f3ry nauczy nas wa\u017cnych prawd o \u017cyciu. Og\u00f3lnie rzecz bior\u0105c \u017cycie staje si\u0119 Mistrzem dla cz\u0142owieka, kt\u00f3ry pragnie si\u0119 od niego uczy\u0107. Wi\u0119c i od s\u0142onia mo\u017cna si\u0119 wiele nauczy\u0107.<\/p>\n Kiedy\u015b w jakiej\u015b gazecie czyta\u0142em o Ormianinie*<\/a>, kt\u00f3ry zadzwoni\u0142 do lokalnego radia, do m\u0105drego redaktora, kt\u00f3ry prowadzi\u0142 popularn\u0105 w tym kraju audycj\u0119 i zapyta\u0142 go:<\/p>\n – Jak mam \u017cy\u0107? Mamy tylko jedn\u0105 izb\u0119. W izbie mieszkam z \u017con\u0105, sze\u015bciorgiem dzieci, kotem i psem, a ostatnio wprowadzi\u0142a si\u0119 jeszcze zrz\u0119dz\u0105ca te\u015bciowa. Ruszy\u0107 si\u0119 nie mog\u0119, jakbym si\u0119 nie obr\u00f3ci\u0142, to o kogo\u015b, albo o co\u015b si\u0119 potkn\u0119, te\u015bciowa gdera, depcz\u0119 po kocie, albo psie, nigdy niczego nie mog\u0119 znale\u017a\u0107. Czuj\u0119 si\u0119 tak, jakby zamkn\u0119li mnie w glinianym dzbanie, a w dodatku kto\u015b ca\u0142y czas w ten dzban uderza kijem! Tragedia, jak my teraz mamy \u017cy\u0107? Zwariowa\u0107 mo\u017cna!<\/p>\n – Jak \u017cy\u0107? – w radiu na chwil\u0119 zapad\u0142o milczenie. – Pomo\u017ce wam jedna rzecz.<\/p>\n – Jaka? – z nadziej\u0105 w g\u0142osie zapyta\u0142 Ormianin.<\/p>\n – Koza. Kupcie sobie koz\u0119.<\/p>\n – Jak to, koz\u0119? – wykrztusi\u0142 zdezorientowany Ormianin.<\/p>\n – Ano koz\u0119, musicie sobie kupi\u0107 koz\u0119.<\/p>\n – No i co mamy zrobi\u0107 z t\u0105 koz\u0105?<\/p>\n – Zamieszkajcie z ni\u0105. Koza wam pomo\u017ce. A po tygodniu niech pan ponownie zadzwoni do programu.<\/p>\n Po tygodniu Ormianin dzwoni do radia:<\/p>\n – I co? – pyta redaktor. – Jak \u017cycie w waszej izbie?<\/p>\n – Tragedia – powiedzia\u0142 zdenerwowany Ormianin. – To by\u0142a chyba najgorsza rada jak\u0105 mog\u0142em otrzyma\u0107. Dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce by\u0142em taki g\u0142upi, \u017ce pana pos\u0142ucha\u0142em. Nasze \u017cycie zamieni\u0142o si\u0119 w piek\u0142o. Wszyscy w domu s\u0105 na mnie w\u015bciekli, te\u015bciowa leje mnie starym sanda\u0142em, najm\u0142odsze dziecko ci\u0105gle je\u017adzi na kozie, koza bodzie mnie rogami i z\u017cera mi jedzenie z talerza, musz\u0119 sprz\u0105ta\u0107 jej bobki i do tego sam cuchn\u0119 jak koza, moja \u017cona ca\u0142y czas mnie przegania.<\/p>\n – Gotowy na nast\u0119pn\u0105 rad\u0119?<\/p>\n – Nast\u0119pn\u0105? – j\u0119kn\u0105\u0142 Ormianin.<\/p>\n – Tak, nast\u0119pn\u0105. Niech pan teraz sprzeda koz\u0119.<\/p>\n – Jak to?<\/p>\n – Tak, niech pan j\u0105 sprzeda i za tydzie\u0144 zadzwoni do naszego programu.<\/p>\n Po tygodniu Ormianin dzwoni do radia.<\/p>\n – I co? – pyta redaktor. – Jak \u017cycie w waszej izbie?<\/p>\n – Panie redaktorze, nie uwierzy pan, jaka przestronna jest nasza izba. Po sprzedaniu kozy okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mamy strasznie du\u017co przestrzeni. Wszystko ma swoje miejsce, te\u015bciowa to porz\u0105dna kobieta, a ja nie cuchn\u0119 koz\u0105. Tak to mo\u017cna \u017cy\u0107!<\/p>\n – No widzi pan. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce tak \u015bwietnie \u017cyje si\u0119 w waszej izbie!<\/p>\n Choroba jest jak ta koza, kt\u00f3ra pojawia si\u0119 w naszej izbie. Cz\u0119sto, gdy zaczynamy z ni\u0105 \u017cy\u0107, to zmieniamy swoj\u0105 perspektyw\u0119 na \u017cycie. Zaczynamy te\u017c sobie wtedy u\u015bwiadamia\u0107, co jest wa\u017cne, a co zupe\u0142nie bez znaczenia.<\/p>\n Wcale nie chodzi o to, \u017ce wcze\u015bniej o tym nie wiedzieli\u015bmy, chodzi o to, \u017ce teraz zaczynamy tych ludzi d o s t r z e g a \u0107. Wok\u00f3\u0142 nas jest wiele os\u00f3b, kt\u00f3re na co dzie\u0144 m\u0119cz\u0105 si\u0119 z wielkimi s\u0142oniami. Gdy ta sytuacja ci\u0105gnie si\u0119 latami, cz\u0119sto w ich \u017cyciu jest niewiele os\u00f3b, kt\u00f3re pomagaj\u0105 im nie\u015b\u0107 to brzemi\u0119. Czasami ma\u0142e akty dobroci maj\u0105 dla nich olbrzymie znaczenie. Na przyk\u0142ad cz\u0119\u015b\u0107 z nich latami nie mia\u0142a z kim szczerze porozmawia\u0107 o swoim s\u0142oniu i o tym ca\u0142ym b\u00f3lu, kt\u00f3ry gromadzi\u0142 si\u0119 w ich duszy. Je\u015bli sam \u017cyjesz, lub \u017cy\u0142e\u015b ze s\u0142oniem, to jeste\u015b \u015bwietnym kandydatem na rozm\u00f3wc\u0119.<\/p>\n Photo credit:Barbara Schneider<\/a>, pl.freeimages.com<\/p>\nTego nikt nie zrozumie, dop\u00f3ki sam tego nie do\u015bwiadczy<\/h3>\n
S\u0142oniowi nie mo\u017cna pozwoli\u0107 zaw\u0142adn\u0105\u0107 ca\u0142ym naszym \u015bwiatem<\/h3>\n
S\u0142oniowi nie mo\u017cna pozwoli\u0107 przys\u0142oni\u0107 \u015bwiat i zas\u0142oni\u0107 Boga<\/h3>\n
Ze s\u0142oniem nale\u017cy nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107, ale nie wolno pogodzi\u0107 si\u0119 z jego istnieniem<\/h3>\n
![\"elephant-1188444\"](\"http:\/\/instytutdidaskalos.pl\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/elephant-1188444.jpg\")
<\/a><\/p>\nNie wolno pozwoli\u0107 s\u0142oniowi, aby wygra\u0142<\/h3>\n
\n
Mo\u017cna pozwoli\u0107 s\u0142oniowi, aby nauczy\u0142 nas cennych rzeczy o \u017cyciu, a tak\u017ce, aby pom\u00f3g\u0142 nam odkry\u0107 to, co najcenniejsze<\/h3>\n
Nasz s\u0142o\u0144 pomaga nam zrozumie\u0107, \u017ce jest wielu ludzi, kt\u00f3rzy m\u0119cz\u0105 si\u0119 ze swoimi s\u0142oniami<\/h3>\n
Zastan\u00f3w si\u0119<\/h3>\n
\n