<\/p>\n
By\u0142o to spowodowane tym, \u017ce moje \u015brodowisko we mnie nie wierzy\u0142o. Mia\u0142em marzenia, kt\u00f3re w ich opinii mnie przerasta\u0142y. Chcieli, abym zszed\u0142 na ziemi\u0119 i zacz\u0105\u0142 si\u0119 zajmowa\u0107 czym\u015b bardziej skrojonym na moj\u0105 miar\u0119, czym\u015b bardziej przeci\u0119tnym, co w ich opinii by\u0142o dla mnie osi\u0105galne (czytaj: co by\u0142o osi\u0105galne dla kogo\u015b takiego jak ja<\/i>).<\/p>\n
W rzeczywisto\u015bci, gdy by\u0142em m\u0142ody, wierzy\u0142y we mnie tylko dwie osoby – Ryszard Ditrich, o kt\u00f3rym wspomnia\u0142em wcze\u015bniej i moja nauczycielka historii i wiedzy o spo\u0142ecze\u0144stwie. Ku ironii, na jej lekcjach k\u0142ad\u0142em si\u0119 na \u0142awce i spa\u0142em, albo czyta\u0142em ksi\u0105\u017cki. Gdy jako jedyna osoba w historii mojej szko\u0142y zda\u0142em egzamin z j\u0119zyka angielskiego z zakresu szko\u0142y \u015bredniej, zatrzyma\u0142a mnie na szkolnym korytarzu i z satysfakcj\u0105 w g\u0142osie powiedzia\u0142a:<\/p>\n
– Andrzeju, gratuluj\u0119! Zawsze wiedzia\u0142am, \u017ce jeste\u015b m\u0105drym cz\u0142owiekiem, a przed tob\u0105 jest wybitna przysz\u0142o\u015b\u0107. B\u0119dziesz mia\u0142 wyj\u0105tkowe i ponadprzeci\u0119tne \u017cycie.<\/p>\n
– Naprawd\u0119? – B\u0105kn\u0105\u0142em zdumiony, robi\u0105c wielkie oczy, a w my\u015blach mign\u0119\u0142y mi wspomnienia, gdy na jej lekcjach k\u0142ad\u0142em si\u0119 na \u0142awce i spa\u0142em, albo czyta\u0142em ksi\u0105\u017cki. Na jakiej podstawie stwierdzi\u0142a moj\u0105 wyj\u0105tkowo\u015b\u0107<\/i>? Poj\u0119cia nie mia\u0142em i nadal nie mam.<\/p>\n
Ale opr\u00f3cz niej i Ryszarda nikt we mnie nie wierzy\u0142. Cz\u0119sto spotyka\u0142em si\u0119 z drwi\u0105cymi u\u015bmieszkami i s\u0142owami pe\u0142nymi niech\u0119ci oraz braku wiary. Ludzie we mnie nie wierzyli. Ci\u0105gn\u0119\u0142o si\u0119 to ca\u0142ymi latami, my\u015bl\u0119, \u017ce do trzydziestego pierwszego roku \u017cycia. Podj\u0105\u0142em decyzj\u0119, \u017ce cho\u0107 inni we mnie nie wierz\u0105, to jednak ja b\u0119d\u0119 wierzy\u0142 w swoje powo\u0142anie, marzenia, cele, wizj\u0119, a tak\u017ce w to, kim mog\u0119 i powinienem si\u0119 sta\u0107. Nie da\u0142em si\u0119 zniech\u0119ci\u0107.<\/p>\n
![\"CIMG0397](\"http:\/\/instytutdidaskalos.pl\/wp-content\/uploads\/2014\/04\/CIMG0397-2.jpg\")
<\/a><\/p>\n